سؤال: خدای مهربان از مادر هم به انسان مهربان تر است. چگونه  ممکن  است چنین خدایی بنده ی خطاکار خود را در آتش  جهنم بسوزاند؟ 

جواب: خداوند دوست ندارد که هیچ یک از مخلوقاتش وارد جهنم شوند و اگر کسی جهنمی شود در واقع اعمال خودش او را جهنَّمی می­کند. حقیقت گناه آتش و خواری است و کسی که خود را آلوده به گناه می­ کند در واقع درون خود پر از آتش جهنم می ­کند. خداوند متعال از طریق هدایت عقل و پیامبران خود بشر را از این حقیقت دردناک می ­ترساند. حالا اگر کسی نپذیرفت، دیگر تقصیر خداوند چیست؟!

همانگونه که مادر مهربان، در تربیت فرزندان خود کوتاهی نمی ­کند و مدام به فرزندانش سفارش می ­کند که کارهای ناشایست انجام ندهند. حال اگر فرزندی ناخلف از کار در آمد و خود را به دام اعتیاد انداخت دیگر تقصیری متوجه مادر نیست. 

شخص گنه­ کار وقتی از دنیا برود به یکباره با آتش درونی خود روبرو می ­شود. روی همین اساس است که در قرآن کریم آمده است:

«فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتی‏ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ»[۱] پس بپرهیزید از آتشى که هیزم آن مردم بدکار و سنگ هاى خارا است.

یعنی یکی از هیزم های جهنم خود جهنمی ­ها هستند که در آتش درون خود می­ سوزند. ‏

البته خداوند از روی لطف و محبت خود جهنم را خلق کرده تا آتش سوزان آن پاک کننده­ ی گناه بسیاری از همین گنه­ کاران باشد تا در نهایت آن ها را هم وارد بهشت برین خود نماید.

با این بیان به این نتیجه رسیدیم که:

۱٫      این خود انسان است که با سوء اختیار و انجام اعمال ناشایست به جهنم می­ رود.

۲٫      همان گونه که مادر مهربان به خاطر بیماری فرزند مجبور می­ شود فرزندش را در اختیار جراح قرار دهد خداوند هم گنه­ کار را به جهنم می­ فرستد تا در آتش آن گناهانش پاک شوند و بتواند بعد از پاکی گناهان وارد بهشت شود.

تذکر: عده ­ای آن قدر گناه کرده­اند که حتی آتش جهنم هم نمی­ تواند آن ها را پاک کند. این افراد در جهنم جاودانه هستند.   


[۱] . سوره ­ی بقره آیه­ ی ۲۴