1..عندلیبی که به هر غنچه دلش می لرزد

                                   بهتر آنست که در صحن گلستان نرود

2..هر که افتد نظرش در پی ناموس کسان

                                   پی ناموس وی افتد نظر بولهوسان

3..هر شاخه که از باغ برون آرد سر

                                   در میوه آن طمع کند راهگذر